αρχικηΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΤο party-animal, ο «τρελός με τα deadlines» και άλλοι: 6 τύποι συναδέλφων που θα συναντήσεις σε ένα γραφείο

Το party-animal, ο «τρελός με τα deadlines» και άλλοι: 6 τύποι συναδέλφων που θα συναντήσεις σε ένα γραφείο

Δεν είναι όλες οι δουλειές ίδιες εκεί έξω. Σε κάποιες περιπτώσεις, οι απλήρωτες υπερωρίες, οι καθυστερήσεις στις πληρωμές, η εργασιακή αβεβαιότητα, οι απειλές, οι άσχημες συμπεριφορές και ένα γενικότερο τοξικό κλίμα αποτελούν τη νόρμα. Σε άλλες πάλι, οι μισθοί είναι ικανοποιητικοί, τα deadlines δεν είναι όλα για χθες, τα ωράρια τηρούνται και οι συνθήκες εργασίας είναι γενικότερα ανθρώπινες. Στα δύο άκρα αυτού του φάσματος υπάρχει η πραγματικότητα, η αλήθεια δηλαδή που όπως το συνηθίζει βρίσκεται κάπου στη μέση.

Σε κάθε μα κάθε όμως δουλειά υπάρχουν έξι διαφορετικοί τύποι ανθρώπων που θα συναντήσεις οπωσδήποτε. Η θεωρία που ακολουθεί δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη, η μακροχρόνια παρατήρηση όμως των εργασιακών συνθηκών την επιβεβαιώνει και με το παραπάνω: Παντού υπάρχει ένας “αγχώδης”, ένας “τρελός με τα deadlines”, ένας “μόνιμα χαλαρός”, ένας “ανακατώστρας”, ένας “party-animal” και ένας “εθισμένος”. Μπορεί να ακούγεται σαν ανέκδοτο αλλά είναι η αλήθεια.

Ποιος δεν έχει δουλέψει σε γραφείο όπου ο συνάδελφός του βρίσκεται σε μόνιμη αγχώδη διαταραχή για ό,τι και αν συμβαίνει εκεί έξω; Ανάλογα με την περίοδο το άγχος αλλάζει: Άλλοτε είναι οι πλημμύρες, άλλοτε οι καύσωνες, άλλες φορές η κλιματική αλλαγή, η αυξημένη εγκληματικότητα ενώ αυτές τις μέρες το άγχος έχει χτυπήσει κόκκινο με τον κοροναϊό. Κανονικά, θα περίμενε κανείς, αυτός ο συνάδελφος να ελέγχει και τα deadlines – είναι, όμως, πολύ κουρασμένος για να το κάνει.

Κάπου εκεί έρχεται ο “τρελός με τα deadlines” που βρίσκεται πάντα εκεί για να υπενθυμίσει το πότε θα σκάσει η επόμενη βόμβα. Φυσικά, ενώ θα έπρεπε να τον ευχαριστείς, συνήθως τον μισείς γιατί δε σε αφήνει ποτέ να ησυχάσεις. Όχι, βέβαια, ότι ο “μόνιμα χαλαρός” είναι καλύτερος, αφού η δικιά του αδιαφορία είναι ικανή να φορτώσει στις πλάτες των γύρω του επιπλέον βάρη. Κάπου εδώ, από την άλλη, έρχεται ο “ανακατώστρας”: Γκιρινιάζει συχνά για τους πάντες και τα πάντα, νιώθει αιώνια αδικημένος, ακόμα και όταν η δουλειά γίνεται σωστά εκείνος βρίσκει μάταιη την προσπάθεια ενώ σε extreme περιπτώσεις πριονίζει την καρέκλα των συναδέλφων του.

Για κάθε “ανακατώστρα” όμως, υπάρχει ένα party-animal που σκάει πάντα με το χαμόγελο στα χείλη, είναι έτοιμος να φτιάξει το κέφι ακόμα και σε κάποια μουντή μέρα όπου όλα πάνε στραβά και έξω βρέχει ασταμάτητα, είναι ο ίδιος ένας χορηγός θετικής ενέργειας από μόνος του ενώ μονίμως προσπαθεί να κλείσει μία έξοδο για ποτό, φαγητό, σινεμά με την υπόλοιπη ομάδα. Απλά, όλα αυτά, κάποιες φορές, ναι καταντούν κουραστικά.

Τέλος υπάρχει και ο εθισμένος· μην πάει, όμως, απαραίτητα ο νους σου στο κακό. Δεν έχει να κάνει πάντα με παράνομες ουσίες, αλκοόλ ή νικοτίνη. Άλλοι είναι εθισμένοι στα social media, άλλοι στο να παίρνουν τηλέφωνα συγγενείς και φίλους εν ώρα εργασίας, κάποιοι είναι κολλημένοι με τα video games και έρχονται με μαύρα μάτια, μηδέν διάθεση και τρομερά νεύρα στο γραφείο. Παρόλα αυτά, όλες οι δουλειές στο τέλος λειτουργούν. Πώς γίνεται αυτό; Όλοι αυτοί οι τύποι αποτελούν κομμάτι από το παζλ όχι μόνος της εργασιακής πραγματικότητας αλλά και της κοινωνίας – με κάποιον παράξενο τρόπο, με τα καλά και τα κακά μας, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο, έτσι ώστε το τέλος να συνυπάρχουμε πάρα τις διαφορές μας. Κάτι το μαγικό δηλαδή, έτσι δεν είναι;

Πηγή: esquire

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ

Αφήστε ένα σχόλιο

12 + 14 =