αρχικηΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΑπό τις ουρές των πελατών, στο λουκέτο: Έκλεισε το πιο ιστορικό video club της Αθήνας

Από τις ουρές των πελατών, στο λουκέτο: Έκλεισε το πιο ιστορικό video club της Αθήνας

Εχουν περάσει 33 χρόνια από την ημέρα που το Video Κολωνάκι Club εγκαινιαζόταν στην οδό Αναγνωστοπούλου. Ηταν η «χρυσή» δεκαετία του ’80, και εκείνη την εποχή οι πελάτες σχημάτιζαν κάθε βράδυ ουρές μπροστά από τα ράφια του καταστήματος για να νοικιάσουν μία καλή βιντεοκασέτα. Ακολούθησε μια πορεία γεμάτη σκαμπανεβάσματα και το 2001 το κατάστημα μεταφέρθηκε στον χώρο όπου στεγαζόταν το ιστορικό δισκάδικο «Pop Eleven», γωνία Πινδάρου και Τσακάλωφ. Τριάντα τρία χρόνια μετά, το Video Κολωνάκι Club, το τελευταίο που είχε μείνει «ζωντανό» στην περιοχή του Κολωνακίου και του Συντάγματος, κλείνει οριστικά.

«Η απόφαση δεν ελήφθη εύκολα», λέει στην Καθημερινή ο ιδιοκτήτης, Νίκος Ζορμπάς. «Μέσα από αυτόν τον χώρο έχουμε έρθει σε επαφή με πολύ αξιόλογους ανθρώπους και έχουμε αναπτύξει αληθινές φιλίες με πάρα πολλούς. Αυτές οι σχέσεις είναι ό,τι πολυτιμότερο μας αφήνει αυτή η δουλειά», εξηγεί.

Η «άνθηση» που γνώρισαν τα βίντεο κλαμπ στα μέσα της δεκαετίας του ’80 οδήγησε τον Νίκο Ζορμπά στην απόφαση να επεκτείνει την επιχείρησή του. Δημιούργησε μία αλυσίδα με έξι ακόμη καταστήματα σε διαφορετικές περιοχές της Αθήνας, με την επωνυμία «Central». Η κρίση όμως έφερε τη συρρίκνωση και σταδιακά τα καταστήματα έκλειναν. «Κλείσαμε τα καταστήματά μας προτού γίνουν παθητικά, γιατί δεν θέλαμε να φθαρεί η καλή τους εικόνα. Αυτό κάνουμε και με το τελευταίο μας κατάστημα. Βλέποντας ότι πλέον δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ανάπτυξης, αποφασίσαμε να το κλείσουμε όσο είναι ακόμη στις δόξες του προκειμένου να ασχοληθούμε με άλλες δραστηριότητες που θα έχουν μεγαλύτερο επιχειρηματικό ενδιαφέρον», τονίζει η Αντζελα Ζορμπά που όλα αυτά τα χρόνια «τρέχει» την επιχείρηση μαζί με τον σύζυγό της.

Μέσα στις τέσσερις δεκαετίες, η κρίση χτύπησε αρκετές φορές την πόρτα των βίντεο κλαμπ. Ο Νίκος Ζορμπάς θυμάται το πρώτο μεγάλο πλήγμα στις αρχές της δεκαετίας του ’90. «Με το άνοιγμα της ιδιωτικής τηλεόρασης έκλεισε το 90% των καταστημάτων καθώς και των εταιρειών παραγωγής που από 102 έμειναν μόλις εννέα. Αλλά κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις. Από αυτό το ξεκαθάρισμα αντέξαμε όσοι ήμασταν επαγγελματίες και σιγά σιγά καταφέραμε να αντιστρέψουμε το κλίμα και να φέρουμε πίσω τους πελάτες με τις ποιοτικές ταινίες μας», λέει. Ομως, στις αρχές του 2000, η κρίση χτύπησε ξανά, όταν πλέον ο καθένας μπορούσε να «κατεβάσει» ταινίες στον υπολογιστή του και να τις δει δωρεάν. «Αυτή η εξέλιξη σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που ήρθε αργότερα, έφερε και πάλι τη συρρίκνωση. Τα τελευταία χρόνια η τάση είναι συνεχώς μειούμενη και πλέον είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ανάπτυξης», εξηγεί ο ίδιος.

Από την ώρα που οι ιδιοκτήτες του Video Κολωνάκι Club άρχισαν να ανακοινώνουν τηλεφωνικά στις 5.000 μέλη τους ότι το κατάστημα κλείνει οριστικά, οι αντιδράσεις ήταν λίγο έως πολύ αναμενόμενες. «Γνωρίζαμε ότι θα λείψει σε αρκετό κόσμο γιατί για κάποιους είναι μια ρουτίνα. Για τους μοναχικούς ανθρώπους, η απουσία μας θα είναι αισθητή. Οι περισσότεροι έρχονταν εδώ, διάλεγαν την ταινία τους και πιάναμε την κουβέντα. Μερικοί μάλιστα όταν τους το ανακοινώσαμε, έβαλαν τα κλάματα και μας ζήτησαν να αναστείλουμε την απόφασή μας», λέει η Αντζελα Ζορμπά.

Το κατάστημα ήταν ένα από τα λίγα που έκανε delivery ταινιών. Αυτό έδινε τη δυνατότητα σε πολλούς ηλικιωμένους που δύσκολα μετακινούνται να παραλαμβάνουν την ταινία στο σπίτι τους. «Με πολλούς πελάτες μας γνωριζόμασταν από το τηλέφωνο, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν συζητούσαμε μόνο για ταινίες, γνωρίζαμε πολλά πράγματα για εκείνους. Αυτό θα μας λείψει», τονίζει ο Νίκος Ζορμπάς.

 

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ

Αφήστε ένα σχόλιο

three − 1 =