Το καλό νέο είναι ότι η ψυχραιμία δεν είναι έμφυτο χάρισμα που διαθέτουν μόνο λίγοι. Είναι μια συνήθεια που μπορεί να καλλιεργηθεί. Ακολουθούν τέσσερα πρακτικά τρικ που μπορούν να σε βοηθήσουν να διαχειρίζεσαι το άγχος και να παραμένεις συγκεντρωμένος όταν η πίεση χτυπάει «κόκκινο».

1. Σταμάτα για 60 δευτερόλεπτα πριν αντιδράσεις

Όταν βρισκόμαστε υπό πίεση, ο εγκέφαλος τείνει να λειτουργεί με βάση το ένστικτο και όχι τη λογική. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε βιαστικές αποφάσεις, απότομες απαντήσεις ή περιττές συγκρούσεις.

Αν λάβεις ένα δύσκολο μήνυμα ή βρεθείς μπροστά σε μια απρόσμενη πρόκληση, δώσε στον εαυτό σου ένα λεπτό πριν απαντήσεις. Μπορεί να ακούγεται ασήμαντο, όμως αυτά τα 60 δευτερόλεπτα είναι αρκετά για να μειωθεί η ένταση και να επανέλθει η καθαρή σκέψη.

Κατά τη διάρκεια αυτού του μικρού διαλείμματος:

• Πάρε μερικές αργές αναπνοές.
• Απόφυγε να απαντήσεις αμέσως.
• Αναρωτήσου ποια είναι η πιο χρήσιμη και επαγγελματική αντίδραση.

Συχνά, η διαφορά ανάμεσα σε μια κακή και μια εξαιρετική διαχείριση κρίσης είναι απλώς ένα λεπτό ψυχραιμίας.

2. Εστίασε σε αυτό που μπορείς να ελέγξεις

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη σε περιόδους πίεσης είναι ότι ξοδεύουμε ενέργεια σε πράγματα που δεν μπορούμε να αλλάξουμε.

Δεν μπορείς να ελέγξεις την οικονομική κατάσταση της εταιρείας, τις αποφάσεις της διοίκησης ή τη συμπεριφορά όλων των συναδέλφων σου. Μπορείς όμως να ελέγξεις:

• Τον τρόπο που οργανώνεις τη δουλειά σου.
• Την επικοινωνία σου.
• Την προτεραιοποίηση των καθηκόντων σου.
• Τη στάση σου απέναντι στα προβλήματα.

Όταν νιώθεις ότι χάνεις τον έλεγχο, γράψε σε ένα χαρτί δύο λίστες. Στην πρώτη βάλε όσα μπορείς να επηρεάσεις και στη δεύτερη όσα δεν εξαρτώνται από εσένα.

Η συγκεκριμένη άσκηση βοηθά να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να μειωθεί η αίσθηση πανικού. Αντί να εγκλωβίζεσαι σε σενάρια και φόβους, στρέφεις την προσοχή σου σε ενέργειες που έχουν πραγματικό αποτέλεσμα.

3. Χώρισε το πρόβλημα σε μικρότερα βήματα

Πολλές φορές δεν μας αγχώνει η κατάσταση αυτή καθαυτή, αλλά ο τρόπος που την αντιλαμβανόμαστε. Ένα μεγάλο project, μια δύσκολη παρουσίαση ή μια κρίσιμη προθεσμία μπορεί να μοιάζει σαν βουνό.

Το μυστικό είναι να σταματήσεις να σκέφτεσαι το σύνολο και να επικεντρωθείς στο επόμενο βήμα.

Αν έχεις μπροστά σου μια απαιτητική εργασία, αντί να σκέφτεσαι «πρέπει να τα προλάβω όλα», δοκίμασε να αναρωτηθείς:

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει τώρα;

Έπειτα προχώρησε στο επόμενο.

Οι επιτυχημένοι επαγγελματίες δεν αντιμετωπίζουν λιγότερες δυσκολίες από τους υπόλοιπους. Απλώς έχουν μάθει να διασπούν τα μεγάλα προβλήματα σε μικρές, διαχειρίσιμες κινήσεις.

Αυτή η προσέγγιση μειώνει το άγχος και αυξάνει την αίσθηση προόδου, ακόμη και στις πιο απαιτητικές ημέρες.

4. Μην ταυτίζεις μια δύσκολη στιγμή με την αξία σου

Ένα αρνητικό σχόλιο, ένα λάθος ή μια αποτυχία μπορεί εύκολα να μας κάνει να αμφισβητήσουμε τον εαυτό μας. Ωστόσο, η επαγγελματική πορεία είναι γεμάτη από προκλήσεις και αναποδιές.

Το γεγονός ότι μια κατάσταση δεν εξελίχθηκε όπως περίμενες δεν σημαίνει ότι είσαι ανεπαρκής ή ότι η καριέρα σου κινδυνεύει.

Οι άνθρωποι που διατηρούν την ψυχραιμία τους στις κρίσεις έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: βλέπουν τα προβλήματα ως προσωρινά γεγονότα και όχι ως μόνιμες ταμπέλες.

Αντί να σκέφτεσαι:

«Τα κατέστρεψα όλα.»

Δοκίμασε να πεις:

«Έγινε ένα λάθος και μπορώ να το διορθώσω.»

Αυτή η μικρή αλλαγή στον τρόπο σκέψης μπορεί να επηρεάσει σημαντικά το επίπεδο του στρες και να σε βοηθήσει να ανακτήσεις γρηγορότερα την αυτοπεποίθησή σου.

Η ψυχραιμία είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα

Σε έναν εργασιακό κόσμο που κινείται με γρήγορους ρυθμούς, η ικανότητα να παραμένεις ήρεμος όταν οι άλλοι πανικοβάλλονται αποτελεί πραγματικό πλεονέκτημα. Δεν σημαίνει ότι δεν νιώθεις άγχος ή πίεση. Σημαίνει ότι μπορείς να λειτουργείς αποτελεσματικά παρά την πίεση.

Την επόμενη φορά που θα βρεθείς μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση, θυμήσου τα τέσσερα αυτά βήματα: πάρε λίγο χρόνο πριν αντιδράσεις, εστίασε σε όσα ελέγχεις, χώρισε το πρόβλημα σε μικρότερα κομμάτια και μην αφήσεις μια δύσκολη στιγμή να καθορίσει την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.

Η ψυχραιμία δεν λύνει όλα τα προβλήματα. Σου δίνει όμως τις καλύτερες πιθανότητες να τα αντιμετωπίσεις σωστά. Και αυτό, τόσο στην καριέρα όσο και στη ζωή, κάνει συχνά όλη τη διαφορά.

Η αντίληψη της τύχης παίζει σημαντικό ρόλο

Ένας από τους βασικότερους λόγους είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα της ζωής μας. Οι άνθρωποι που θεωρούν τον εαυτό τους άτυχο συχνά εστιάζουν περισσότερο στα αρνητικά περιστατικά και λιγότερο στις θετικές εμπειρίες. Ένα μικρό πρόβλημα μπορεί να αποκτήσει τεράστια σημασία στη σκέψη τους, ενώ μια επιτυχία να περάσει σχεδόν απαρατήρητη.

Η ανθρώπινη ψυχολογία έχει την τάση να θυμάται πιο έντονα τις δυσάρεστες εμπειρίες. Όταν κάποιος πιστεύει ότι είναι άτυχος, τείνει να επιβεβαιώνει αυτή την πεποίθηση αναζητώντας συνεχώς αποδείξεις που τη στηρίζουν. Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος, όπου κάθε αρνητικό γεγονός θεωρείται επιβεβαίωση της «κακής τύχης».

Οι αποφάσεις επηρεάζουν τις πιθανότητες

Πολλές φορές αυτό που αποκαλούμε τύχη συνδέεται με τις επιλογές που κάνουμε καθημερινά. Ένας άνθρωπος που αποφεύγει να αναλάβει πρωτοβουλίες ή φοβάται να βγει από τη ζώνη άνεσής του έχει λιγότερες πιθανότητες να συναντήσει νέες ευκαιρίες.

Αντίθετα, όσοι είναι ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες, γνωριμίες και προκλήσεις συχνά αυξάνουν τις πιθανότητες να βρεθούν μπροστά σε θετικές εξελίξεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι ελέγχουν πλήρως την τύχη τους, αλλά ότι δημιουργούν περισσότερες συνθήκες μέσα στις οποίες μπορεί να προκύψει κάτι καλό.

Η αρνητική σκέψη μπορεί να γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία

Όταν κάποιος πιστεύει ότι όλα θα πάνε στραβά, είναι πιθανό να συμπεριφέρεται με τρόπο που τελικά οδηγεί σε αρνητικά αποτελέσματα. Η ανασφάλεια, η έλλειψη αυτοπεποίθησης και ο φόβος της αποτυχίας μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις και τις πράξεις ενός ατόμου.

Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος που θεωρεί ότι δεν πρόκειται ποτέ να προαχθεί μπορεί να σταματήσει να προσπαθεί ή να αποφεύγει να αναλάβει ευθύνες. Το αποτέλεσμα είναι να μειώνονται πραγματικά οι πιθανότητες επαγγελμακής εξέλιξης, ενισχύοντας την πεποίθηση ότι είναι «άτυχος».

Ο ρόλος των συμπτώσεων

Δεν πρέπει να αγνοούμε ότι η ζωή περιλαμβάνει και ένα σημαντικό στοιχείο τυχαιότητας. Ατυχήματα, οικονομικές κρίσεις, φυσικές καταστροφές ή απρόβλεπτες συγκυρίες μπορούν να επηρεάσουν δραστικά τη ζωή ενός ανθρώπου. Κάποιοι άνθρωποι πράγματι αντιμετωπίζουν περισσότερες δυσκολίες από άλλους λόγω παραγόντων που δεν ελέγχουν.

Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η διαφορά συχνά βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο κάποιος διαχειρίζεται αυτές τις καταστάσεις. Δύο άνθρωποι μπορεί να βιώσουν το ίδιο πρόβλημα, αλλά να το αντιμετωπίσουν εντελώς διαφορετικά. Ο ένας μπορεί να το δει ως τέλος, ενώ ο άλλος ως μια δύσκολη αλλά προσωρινή δοκιμασία.

Οι κοινωνικές σχέσεις και η «τύχη»

Ένας παράγοντας που συχνά παραβλέπεται είναι οι ανθρώπινες σχέσεις. Οι άνθρωποι που διατηρούν ευρύ κοινωνικό κύκλο και χτίζουν υγιείς επαφές έχουν περισσότερες πιθανότητες να ενημερωθούν για ευκαιρίες εργασίας, συνεργασίες ή λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Αντίθετα, η κοινωνική απομόνωση μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται στη ζωή ενός ατόμου. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό που μοιάζει με καλή τύχη είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα δικτύωσης, επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης με άλλους ανθρώπους.

Η ανθεκτικότητα κάνει τη διαφορά

Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που φαίνονται «τυχεροί» είναι η ψυχική ανθεκτικότητα. Όταν αντιμετωπίζουν μια αποτυχία, δεν την θεωρούν μόνιμη κατάσταση. Αντίθετα, προσπαθούν να μάθουν από αυτήν και να συνεχίσουν την προσπάθεια.

Οι άνθρωποι που θεωρούν τον εαυτό τους μόνιμα άτυχο συχνά εγκαταλείπουν πιο εύκολα μετά από ένα αρνητικό γεγονός. Έτσι χάνουν μελλοντικές ευκαιρίες που θα μπορούσαν να αλλάξουν την πορεία τους.

Συμπέρασμα

Η αίσθηση ότι κάποιοι άνθρωποι είναι πάντα άτυχοι δεν οφείλεται αποκλειστικά στην τύχη. Ο τρόπος σκέψης, οι επιλογές, η στάση απέναντι στις δυσκολίες, οι κοινωνικές σχέσεις και η ψυχική ανθεκτικότητα επηρεάζουν σημαντικά το πώς βιώνει κάποιος τα γεγονότα της ζωής του. Παρότι κανείς δεν μπορεί να ελέγξει πλήρως τις συγκυρίες, μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες θετικών εξελίξεων υιοθετώντας μια πιο ανοιχτή, αισιόδοξη και ενεργητική στάση απέναντι στον κόσμο. Τελικά, πολλές φορές η «τύχη» δεν είναι μόνο θέμα σύμπτωσης, αλλά και αποτέλεσμα του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που συναντάμε καθημερινά.

Παρακάτω θα δεις 7 πρακτικά και δοκιμασμένα tips που μπορούν να κάνουν ένα μικρό διαμέρισμα να δείχνει μεγαλύτερο μέσα σε λίγες μόνο αλλαγές.

1. Επίλεξε ανοιχτά χρώματα σε τοίχους και μεγάλες επιφάνειες

Τα ανοιχτά χρώματα αντανακλούν το φως και δημιουργούν αίσθηση βάθους. Το λευκό είναι η πιο ασφαλής επιλογή, αλλά δεν είναι η μόνη. Απαλά μπεζ, γκρι-λευκά, pastel αποχρώσεις και “ζεστά λευκά” μπορούν να δώσουν χαρακτήρα χωρίς να βαραίνουν τον χώρο.

Αντίθετα, τα σκούρα χρώματα απορροφούν το φως και κάνουν τα δωμάτια να φαίνονται μικρότερα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τα αποφύγεις εντελώς, αλλά να τα χρησιμοποιείς σε λεπτομέρειες και όχι σε μεγάλες επιφάνειες.

2. Εκμεταλλεύσου στο έπακρο το φυσικό φως

Το φυσικό φως είναι ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας για να δείχνει ένα σπίτι μεγαλύτερο. Κράτησε τα παράθυρα όσο πιο “ελεύθερα” γίνεται από βαριές κουρτίνες ή έπιπλα που τα κρύβουν.

Προτίμησε λεπτές, ημιδιάφανες κουρτίνες που αφήνουν το φως να περνάει, ενώ παράλληλα προσφέρουν ιδιωτικότητα. Αν υπάρχει δυνατότητα, τοποθέτησε καθρέφτες απέναντι από παράθυρα για να αντανακλούν το φως και να το διαχέουν στον χώρο.

3. Χρησιμοποίησε καθρέφτες στρατηγικά

Οι καθρέφτες είναι από τα πιο ισχυρά “εργαλεία” οπτικής μεγέθυνσης ενός χώρου. Δεν είναι τυχαίο ότι χρησιμοποιούνται συχνά σε μικρά διαμερίσματα, ξενοδοχεία και επαγγελματικούς χώρους.

Ένας μεγάλος καθρέφτης σε έναν τοίχο μπορεί να διπλασιάσει οπτικά το δωμάτιο. Ιδανικά τοποθέτησέ τον έτσι ώστε να αντανακλά φως ή ένα όμορφο σημείο του σπιτιού, όχι έναν άδειο τοίχο.

4. Επίλεξε πολυλειτουργικά έπιπλα

Σε μικρούς χώρους, κάθε έπιπλο πρέπει να “δουλεύει διπλά”. Καναπέδες με αποθηκευτικό χώρο, τραπεζάκια που ανοίγουν, κρεβάτια με συρτάρια ή πτυσσόμενα τραπέζια είναι εξαιρετικές λύσεις.

Όσο λιγότερα και πιο έξυπνα έπιπλα έχεις, τόσο πιο “καθαρός” και μεγάλος φαίνεται ο χώρος. Το υπερβολικό και βαρυφορτωμένο design κάνει το σπίτι να δείχνει πιο μικρό απ’ όσο είναι.

5. Κράτησε τους χώρους “ανοιχτούς” οπτικά

Απέφυγε να γεμίζεις το σπίτι με πολλά μικρά αντικείμενα. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται την ακαταστασία ως περιορισμένο χώρο. Αντί για πολλά διακοσμητικά, προτίμησε λίγα και πιο εντυπωσιακά.

Επίσης, άφησε “κενό χώρο” ανάμεσα στα έπιπλα. Αυτή η αρνητική απόσταση είναι εξίσου σημαντική με τα ίδια τα αντικείμενα, γιατί επιτρέπει στο μάτι να κινείται ελεύθερα.

6. Χρησιμοποίησε κάθετους άξονες (height illusion)

Ένα από τα πιο έξυπνα tricks για μικρά σπίτια είναι η αξιοποίηση του ύψους. Ράφια μέχρι το ταβάνι, ψηλές βιβλιοθήκες και κάθετα διακοσμητικά στοιχεία τραβούν το βλέμμα προς τα πάνω και κάνουν το δωμάτιο να φαίνεται πιο ψηλό.

Ακόμα και οι κουρτίνες βοηθούν: αν μπουν πιο ψηλά από το παράθυρο και φτάνουν μέχρι το πάτωμα, δημιουργούν αίσθηση μεγαλύτερου ύψους.

7. Ενιαίος σχεδιασμός και χρωματική συνοχή

Ένα από τα πιο συχνά λάθη σε μικρά σπίτια είναι οι έντονες αλλαγές στυλ από δωμάτιο σε δωμάτιο. Όταν υπάρχει οπτική συνέχεια, ο χώρος φαίνεται ενιαίος και μεγαλύτερος.

Επίλεξε μια βασική παλέτα χρωμάτων και κράτησέ την σε όλο το σπίτι. Μικρές διαφοροποιήσεις επιτρέπονται, αλλά η γενική αίσθηση πρέπει να είναι αρμονική. Αυτό “σβήνει” τα όρια των δωματίων και δημιουργεί την ψευδαίσθηση μεγαλύτερου χώρου.

Συμπέρασμα

Δεν χρειάζεται μεγάλο budget για να δείχνει ένα μικρό σπίτι μεγαλύτερο. Με έξυπνες επιλογές στο χρώμα, το φως, τα έπιπλα και τη διαρρύθμιση, μπορείς να αλλάξεις εντελώς την αίσθηση του χώρου.

Το μυστικό είναι η απλότητα και η στρατηγική σκέψη: λιγότερα αντικείμενα, περισσότερο φως και σωστή οπτική καθοδήγηση του ματιού. Έτσι, ακόμα και ένα μικρό διαμέρισμα μπορεί να δείχνει άνετο, μοντέρνο και πολύ πιο ευρύχωρο από όσο είναι στην πραγματικότητα.

Η χειριστική συμπεριφορά δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωριστεί. Συχνά εμφανίζεται με διακριτικό τρόπο και μπορεί να κρύβεται πίσω από φαινομενικά αθώες ή καθημερινές εκφράσεις. Οι ειδικοί στην ψυχολογία επισημαίνουν ότι υπάρχουν ορισμένες φράσεις που χρησιμοποιούνται συχνά από ανθρώπους οι οποίοι προσπαθούν να ασκήσουν έλεγχο ή να δημιουργήσουν ενοχές στους γύρω τους.

Ακολουθούν επτά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

1. «Είσαι πολύ ευαίσθητος/η»

Πρόκειται για μία από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που χρησιμοποιούνται για να υποβαθμιστούν τα συναισθήματα ενός ανθρώπου.

Όταν κάποιος εκφράζει ότι πληγώθηκε ή ενοχλήθηκε από μια συμπεριφορά και η απάντηση που λαμβάνει είναι ότι «είναι πολύ ευαίσθητος», το μήνυμα που περνά είναι ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη συμπεριφορά που προκάλεσε την ενόχληση, αλλά στην αντίδραση του άλλου.

Με αυτόν τον τρόπο, η συζήτηση μετατοπίζεται από την ουσία του ζητήματος και το άτομο αρχίζει να αμφισβητεί τα δικά του συναισθήματα.

2. «Όλοι συμφωνούν μαζί μου»

Οι χειριστικοί άνθρωποι συχνά επικαλούνται μια υποτιθέμενη γενική αποδοχή των απόψεών τους.

Η φράση «όλοι το λένε» ή «κανείς δεν συμφωνεί μαζί σου» χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει πίεση και να κάνει τον συνομιλητή να νιώσει απομονωμένος. Στην πραγματικότητα, σπάνια συνοδεύεται από συγκεκριμένα στοιχεία ή πραγματικά παραδείγματα.

Η τακτική αυτή βασίζεται στην ανθρώπινη ανάγκη για κοινωνική αποδοχή και μπορεί να επηρεάσει την αυτοπεποίθηση ενός ατόμου.

3. «Αν με αγαπούσες πραγματικά, θα το έκανες»

Αυτή η φράση αποτελεί κλασικό παράδειγμα συναισθηματικού εκβιασμού.

Ο χειριστικός άνθρωπος συνδέει την αγάπη, τη φιλία ή την αφοσίωση με μια συγκεκριμένη πράξη ή απόφαση. Αντί να ζητήσει κάτι με ειλικρίνεια, προσπαθεί να δημιουργήσει ενοχές ώστε να πετύχει τον στόχο του.

Σε υγιείς σχέσεις, η αγάπη και ο σεβασμός δεν χρησιμοποιούνται ως εργαλεία πίεσης ούτε ως μέσο για να εξαναγκαστεί κάποιος να κάνει κάτι που δεν επιθυμεί.

4. «Ποτέ δεν κάνεις τίποτα για μένα»

Οι απόλυτες εκφράσεις όπως «ποτέ» και «πάντα» εμφανίζονται συχνά σε χειριστικές συζητήσεις.

Ακόμη κι αν κάποιος έχει προσφέρει βοήθεια ή υποστήριξη πολλές φορές στο παρελθόν, η φράση αυτή αγνοεί πλήρως την πραγματικότητα και παρουσιάζει μια υπερβολική εικόνα της κατάστασης.

Ο στόχος είναι συνήθως να δημιουργηθούν ενοχές και να αυξηθούν οι πιθανότητες να υποχωρήσει ο συνομιλητής σε ένα αίτημα ή μια απαίτηση.

5. «Με παρεξήγησες...»

Η φράση αυτή δεν είναι από μόνη της προβληματική. Σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι πράγματι παρεξηγούνται. Όταν όμως χρησιμοποιείται συνεχώς ως απάντηση σε κάθε παράπονο ή διαφωνία, μπορεί να αποτελεί μέσο αποφυγής ευθύνης. Αντί να εξετάσει αν η συμπεριφορά του ήταν προσβλητική ή λανθασμένη, το άτομο μεταφέρει την ευθύνη στον συνομιλητή του. Έτσι, εκείνος αρχίζει να αμφιβάλλει για τη δική του κρίση και αντίληψη των γεγονότων.

6. «Μετά από όλα όσα έχω κάνει για σένα...»

Η υπενθύμιση προηγούμενων καλών πράξεων μπορεί να φαίνεται λογική σε ορισμένες περιπτώσεις. Ωστόσο, όταν χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για να δημιουργήσει υποχρέωση ή ενοχές, μετατρέπεται σε εργαλείο χειραγώγησης.

Οι χειριστικοί άνθρωποι συχνά παρουσιάζουν τις πράξεις καλοσύνης τους ως «χρέος» που πρέπει να αποπληρωθεί.

Η πραγματική προσφορά, όμως, δεν συνοδεύεται από κρυφές απαιτήσεις ούτε χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης στις μελλοντικές αποφάσεις ενός ανθρώπου.

7. «Κάνε ό,τι θέλεις»

Με την πρώτη ματιά, η φράση αυτή μοιάζει να δίνει ελευθερία επιλογής. Ωστόσο, ο τόνος και το πλαίσιο στο οποίο λέγεται μπορούν να αλλάξουν εντελώς το νόημά της.

Πολλές φορές χρησιμοποιείται παθητικά επιθετικά, υπονοώντας δυσαρέσκεια ή απογοήτευση χωρίς να εκφράζεται άμεσα. Το άτομο δεν λέει ξεκάθαρα τι θέλει ή τι το ενοχλεί, αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει ενοχές ώστε ο άλλος να αλλάξει στάση.

Αυτή η έμμεση μορφή επικοινωνίας μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και συναισθηματική πίεση στον συνομιλητή.

Πώς να αναγνωρίσετε τη χειριστική επικοινωνία

Το σημαντικό δεν είναι να εστιάζουμε σε μία μόνο φράση, αλλά στο συνολικό μοτίβο συμπεριφοράς. Όλοι οι άνθρωποι μπορεί κάποια στιγμή να χρησιμοποιήσουν μία από τις παραπάνω εκφράσεις χωρίς πρόθεση χειραγώγησης.

Η διαφορά βρίσκεται στη συχνότητα και στον σκοπό. Όταν κάποιος επαναλαμβάνει συστηματικά τέτοιες φράσεις για να προκαλέσει ενοχές, να μειώσει την αυτοπεποίθηση του άλλου ή να επιβάλει τη δική του άποψη, τότε πρόκειται για μια πιο ανησυχητική συμπεριφορά.

Η αναγνώριση αυτών των λεκτικών μοτίβων μπορεί να βοηθήσει στην προστασία της ψυχικής ισορροπίας και στη δημιουργία πιο υγιών σχέσεων. Η ειλικρινής επικοινωνία βασίζεται στον σεβασμό και στην αμοιβαία κατανόηση, όχι στην πίεση, στις ενοχές ή στον έλεγχο.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η συμπάθεια δεν είναι πάντα θέμα προσωπικότητας ή έμφυτου χαρίσματος. Σύμφωνα με ειδικούς στην ψυχολογία και την ανθρώπινη επικοινωνία, υπάρχουν συγκεκριμένες συνήθειες που βοηθούν κάποιον να κερδίζει γρήγορα την εκτίμηση και τη θετική διάθεση των γύρω του.

Ακολουθούν έξι κοινές συνήθειες που συναντώνται συχνά σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν την ικανότητα να δημιουργούν εύκολα ουσιαστικές και θετικές σχέσεις.

1. Ακούν πραγματικά όταν τους μιλάτε

Ένα από τα πιο ελκυστικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου είναι η ικανότητά του να ακούει με προσοχή. Οι περισσότεροι άνθρωποι απολαμβάνουν να μιλούν για τις εμπειρίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Όταν νιώθουν ότι κάποιος τους ακούει πραγματικά, δημιουργείται αμέσως ένα αίσθημα σύνδεσης.

Οι συμπαθείς άνθρωποι δεν περιμένουν απλώς τη σειρά τους για να μιλήσουν. Δείχνουν ενδιαφέρον, κάνουν ερωτήσεις και θυμούνται λεπτομέρειες από προηγούμενες συζητήσεις. Αυτή η συμπεριφορά κάνει τον συνομιλητή τους να αισθάνεται σημαντικός και σεβαστός.

2. Χαμογελούν με φυσικό τρόπο

Το χαμόγελο είναι ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία της ανθρώπινης επικοινωνίας. Ένα ειλικρινές χαμόγελο μπορεί να μειώσει την αμηχανία, να δημιουργήσει αίσθημα οικειότητας και να κάνει μια πρώτη γνωριμία πολύ πιο ευχάριστη.

Οι άνθρωποι που κερδίζουν εύκολα τη συμπάθεια των άλλων δεν χαμογελούν υπερβολικά ή τεχνητά. Αντίθετα, η θετική τους διάθεση αντανακλάται φυσικά στο πρόσωπό τους, κάτι που κάνει τους γύρω τους να αισθάνονται πιο άνετα.

Η θετική ενέργεια είναι συχνά μεταδοτική. Όταν κάποιος δείχνει φιλικός και προσιτός, οι άλλοι τείνουν να ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο.

3. Δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν συνεχώς

Παραδόξως, οι άνθρωποι που γίνονται ιδιαίτερα συμπαθείς σπάνια προσπαθούν να αποδείξουν πόσο σημαντικοί, επιτυχημένοι ή έξυπνοι είναι.

Αντί να μονοπωλούν τη συζήτηση με τα επιτεύγματά τους, επιτρέπουν στους άλλους να εκφραστούν. Δεν αισθάνονται την ανάγκη να κερδίζουν κάθε συζήτηση ή να έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο.

Αυτή η στάση δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας. Οι γύρω τους δεν νιώθουν ότι βρίσκονται σε έναν διαρκή ανταγωνισμό, αλλά σε μια ισότιμη και ευχάριστη αλληλεπίδραση.

4. Δείχνουν σεβασμό σε όλους

Ένα χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τους πραγματικά συμπαθείς ανθρώπους είναι ο τρόπος με τον οποίο φέρονται σε όλους ανεξαιρέτως.

Δεν είναι ευγενικοί μόνο με όσους μπορούν να τους προσφέρουν κάτι. Δείχνουν σεβασμό στον συνάδελφο, στον υπάλληλο ενός καταστήματος, στον σερβιτόρο, στον οδηγό ταξί ή σε οποιονδήποτε συναντήσουν στην καθημερινότητά τους.

Οι άνθρωποι παρατηρούν αυτές τις λεπτομέρειες περισσότερο από όσο πιστεύουμε. Η ευγένεια και ο σεβασμός αποτελούν ισχυρές ενδείξεις χαρακτήρα και συχνά επηρεάζουν θετικά την εικόνα που σχηματίζουν οι άλλοι για κάποιον.

5. Εκπέμπουν αυθεντικότητα

Οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν πότε κάποιος προσπαθεί να παρουσιάσει μια ψεύτικη εικόνα του εαυτού του. Αντίθετα, η αυθεντικότητα δημιουργεί εμπιστοσύνη.

Οι άνθρωποι που κερδίζουν εύκολα τη συμπάθεια των άλλων δεν φοβούνται να παραδεχτούν τα λάθη τους ή να μιλήσουν με ειλικρίνεια για τις εμπειρίες τους. Δεν προσπαθούν να φανούν τέλειοι.

Αυτή η γνησιότητα κάνει τους άλλους να αισθάνονται πιο άνετα, καθώς αντιλαμβάνονται ότι έχουν απέναντί τους έναν πραγματικό άνθρωπο και όχι μια προσεκτικά κατασκευασμένη εικόνα.

[the_ad id="38685"]

6. Κάνουν τους άλλους να αισθάνονται σημαντικοί

Ίσως το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που κερδίζουν γρήγορα τη συμπάθεια των γύρω τους είναι ότι ξέρουν πώς να κάνουν τους άλλους να αισθάνονται πολύτιμοι.

Θυμούνται ονόματα, δίνουν προσοχή στις λεπτομέρειες και αναγνωρίζουν τις προσπάθειες των ανθρώπων γύρω τους. Ένα απλό κομπλιμέντο, μια ειλικρινής ευχαριστία ή μια λέξη αναγνώρισης μπορεί να έχει μεγαλύτερη επίδραση από όση φανταζόμαστε.

Οι άνθρωποι συνήθως δεν θυμούνται κάθε λέξη που άκουσαν σε μια συζήτηση. Θυμούνται όμως πώς τους έκανε κάποιος να νιώσουν. Όταν αισθανθούν σεβασμό, εκτίμηση και αποδοχή, είναι πολύ πιο πιθανό να αναπτύξουν θετικά συναισθήματα απέναντί του.

Το μυστικό της συμπάθειας δεν είναι η τελειότητα...

Πολλοί πιστεύουν ότι για να είναι συμπαθείς πρέπει να διαθέτουν εντυπωσιακή προσωπικότητα ή εξαιρετικές κοινωνικές δεξιότητες. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι που γίνονται αμέσως αγαπητοί δεν είναι απαραίτητα οι πιο εξωστρεφείς ή οι πιο χαρισματικοί.

Το κοινό τους στοιχείο είναι ότι δείχνουν γνήσιο ενδιαφέρον για τους άλλους. Ακούν, σέβονται, χαμογελούν και δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου οι γύρω τους αισθάνονται άνετα να είναι ο εαυτός τους.

Τελικά, η συμπάθεια δεν κερδίζεται με εντυπωσιακές κινήσεις ή περίπλοκες τεχνικές επικοινωνίας. Χτίζεται μέσα από μικρές καθημερινές συμπεριφορές που δείχνουν σεβασμό, καλοσύνη και αυθεντικότητα. Και αυτές είναι συνήθειες που μπορεί να καλλιεργήσει ο καθένας.

Οι ειδικοί στη μη λεκτική επικοινωνία επισημαίνουν ότι υπάρχουν ορισμένες συμπεριφορές που μπορεί να αποτελούν ενδείξεις έλλειψης εμπιστοσύνης. Φυσικά, καμία κίνηση από μόνη της δεν αποτελεί απόδειξη. Το άγχος, η κούραση ή οι ιδιαίτερες συνθήκες μιας στιγμής μπορούν επίσης να επηρεάσουν τη συμπεριφορά ενός ατόμου. Όταν όμως παρατηρούνται επαναλαμβανόμενα μοτίβα, ίσως αξίζει να δώσετε μεγαλύτερη προσοχή.

1. Αποφεύγει την οπτική επαφή

Η οπτική επαφή είναι ένα από τα πιο βασικά στοιχεία της επικοινωνίας. Όταν κάποιος σας εμπιστεύεται, συνήθως δεν έχει πρόβλημα να σας κοιτάζει στα μάτια κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης.

Αντίθετα, όταν αποφεύγει συστηματικά το βλέμμα σας, κοιτάζει συνεχώς αλλού ή δείχνει άβολα κάθε φορά που συναντιούνται τα βλέμματά σας, μπορεί να υπάρχει συναισθηματική απόσταση ή επιφυλακτικότητα. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι σας κρύβει κάτι, αλλά ενδέχεται να μην αισθάνεται ακόμη αρκετά ασφαλής μαζί σας.

2. Κρατά συνεχώς απόσταση

Οι άνθρωποι τείνουν να πλησιάζουν περισσότερο εκείνους που εμπιστεύονται. Όταν κάποιος διατηρεί μεγαλύτερη φυσική απόσταση από το συνηθισμένο, μπορεί να προσπαθεί ασυνείδητα να δημιουργήσει ένα «προστατευτικό όριο».

Αυτό γίνεται ιδιαίτερα εμφανές σε επαγγελματικές συναντήσεις ή σε κοινωνικές συναναστροφές, όπου το άτομο αποφεύγει να καθίσει κοντά σας ή μετακινείται ελαφρώς προς τα πίσω όταν πλησιάζετε.

3. Σταυρώνει τα χέρια του κατά τη διάρκεια της συζήτησης

Τα σταυρωμένα χέρια θεωρούνται μία από τις πιο γνωστές αμυντικές στάσεις σώματος. Αν και μερικές φορές είναι απλώς μια άνετη στάση, σε συγκεκριμένα πλαίσια μπορεί να δείχνει ότι το άτομο δεν είναι πλήρως ανοιχτό απέναντί σας.

Όταν η στάση αυτή συνοδεύεται από σφιγμένους ώμους, σοβαρή έκφραση και περιορισμένη συμμετοχή στη συζήτηση, ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη επιφυλακτικότητας ή έλλειψης εμπιστοσύνης.

4. Γυρίζει το σώμα του προς άλλη κατεύθυνση

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο της γλώσσας του σώματος είναι ότι το σώμα συχνά «μιλά» πιο ειλικρινά από το πρόσωπο.

Αν κάποιος συνομιλεί μαζί σας αλλά ο κορμός ή τα πόδια του είναι στραμμένα προς άλλη κατεύθυνση, μπορεί να δείχνει ότι δεν αισθάνεται απόλυτα άνετα ή ότι θέλει να διατηρήσει κάποια απόσταση. Οι άνθρωποι συνήθως στρέφουν το σώμα τους προς εκείνους που εμπιστεύονται και με τους οποίους νιώθουν οικειότητα.

5. Αγγίζει συχνά το πρόσωπο ή τον λαιμό του

Το άγγιγμα του προσώπου, του λαιμού ή των χεριών αποτελεί συχνά ένδειξη εσωτερικής έντασης. Όταν ένα άτομο νιώθει άβολα ή δεν είναι σίγουρο για τη σχέση του με τον συνομιλητή του, μπορεί να εμφανίσει τέτοιες κινήσεις χωρίς να το συνειδητοποιεί.

Οι ειδικοί περιγράφουν αυτές τις συμπεριφορές ως μηχανισμούς αυτοκαθησυχασμού που βοηθούν το σώμα να διαχειριστεί το στρες μιας κατάστασης.

6. Χαμογελά αλλά η έκφρασή του μοιάζει «παγωμένη»

Ένα αυθεντικό χαμόγελο επηρεάζει ολόκληρο το πρόσωπο, ιδιαίτερα την περιοχή γύρω από τα μάτια. Όταν κάποιος χαμογελά μόνο με τα χείλη, χωρίς να αλλάζει η έκφραση των ματιών του, το χαμόγελο μπορεί να είναι περισσότερο τυπικό παρά ειλικρινές.

Αυτό συμβαίνει συχνά όταν ένα άτομο προσπαθεί να διατηρήσει ευγενική στάση, χωρίς όμως να αισθάνεται πραγματική άνεση ή σύνδεση με τον συνομιλητή του.

7. Δείχνει υπερβολικά ελεγχόμενος στις κινήσεις του

Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται άνετα και εμπιστεύονται το περιβάλλον τους, οι κινήσεις τους είναι συνήθως φυσικές και χαλαρές. Αντίθετα, όταν είναι επιφυλακτικοί, μπορεί να προσπαθούν ασυνείδητα να ελέγξουν κάθε τους κίνηση.

Η υπερβολικά άκαμπτη στάση, τα περιορισμένα χειρονομίες και η έλλειψη φυσικότητας κατά τη διάρκεια της συζήτησης συχνά υποδηλώνουν ότι το άτομο παραμένει σε κατάσταση «εγρήγορσης» και δεν έχει χαλαρώσει αρκετά ώστε να εκφραστεί αυθεντικά.

Η γλώσσα του σώματος δεν λέει πάντα όλη την αλήθεια...

Παρότι η γλώσσα του σώματος μπορεί να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες, δεν πρέπει ποτέ να ερμηνεύεται απομονωμένα. Κάποιος μπορεί να αποφεύγει την οπτική επαφή επειδή είναι ντροπαλός, να σταυρώνει τα χέρια του επειδή κρυώνει ή να δείχνει αγχωμένος λόγω προσωπικών προβλημάτων που δεν σχετίζονται με εσάς.

Το σημαντικό είναι να παρατηρείτε το σύνολο της συμπεριφοράς και όχι μία μόνο κίνηση. Η εμπιστοσύνη χτίζεται με τον χρόνο και συνήθως αντανακλάται σε μια γενικότερη αίσθηση άνεσης, ανοιχτής επικοινωνίας και φυσικής αλληλεπίδρασης.

Όταν κάποιος σας εμπιστεύεται πραγματικά, η στάση του σώματός του γίνεται πιο χαλαρή, οι κινήσεις του πιο αυθόρμητες και η επικοινωνία πιο άμεση. Για αυτόν τον λόγο, η προσεκτική παρατήρηση των μη λεκτικών σημάτων μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε καλύτερα τις σχέσεις σας και να αντιληφθείτε όσα δεν λέγονται πάντα με λόγια.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αντίθετα, δεν είναι σπάνιο να συναντάμε ανθρώπους με περιορισμένες γνώσεις ή εμπειρία που εμφανίζονται απόλυτα βέβαιοι για τις ικανότητές τους. Το φαινόμενο αυτό έχει απασχολήσει ψυχολόγους και ερευνητές για δεκαετίες και αποκαλύπτει κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για τον τρόπο που λειτουργεί ο ανθρώπινος νους.

Γιατί λοιπόν οι πιο έξυπνοι άνθρωποι τείνουν να αμφιβάλλουν περισσότερο για τον εαυτό τους;

Όσο περισσότερα γνωρίζεις, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεσαι τι δεν γνωρίζεις

Ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά των ευφυών ανθρώπων είναι η επίγνωση των ορίων των γνώσεών τους.

Όταν κάποιος αρχίζει να μαθαίνει ένα νέο αντικείμενο, συχνά αποκτά την ψευδαίσθηση ότι το κατανοεί πλήρως. Όσο όμως εμβαθύνει, ανακαλύπτει πόσο πολύπλοκο είναι πραγματικά και πόσα ακόμη έχει να μάθει.

Αυτός είναι ο λόγος που οι ειδικοί ενός τομέα εμφανίζονται πολλές φορές πιο επιφυλακτικοί στις απόψεις τους από ανθρώπους που έχουν επιφανειακή γνώση. Η βαθύτερη κατανόηση φέρνει μαζί της και μεγαλύτερη επίγνωση της αβεβαιότητας.

Οι έξυπνοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι η πραγματικότητα είναι συνήθως πιο σύνθετη από όσο φαίνεται με την πρώτη ματιά.

Το φαινόμενο Dunning-Kruger

Η ψυχολογία έχει περιγράψει ένα γνωστό γνωστικό φαινόμενο που βοηθά να εξηγηθεί αυτή η αντίφαση.

Το λεγόμενο «φαινόμενο Dunning-Kruger» αναφέρεται στην τάση ορισμένων ανθρώπων με χαμηλότερο επίπεδο γνώσεων ή δεξιοτήτων να υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους. Επειδή δεν γνωρίζουν αρκετά, δυσκολεύονται να αντιληφθούν τα λάθη ή τις αδυναμίες τους.

Αντίθετα, οι πιο ικανοί άνθρωποι έχουν καλύτερη επίγνωση των δυσκολιών και των πιθανών λαθών. Αυτό τους οδηγεί συχνά σε μεγαλύτερη αυτοκριτική και λιγότερη βεβαιότητα.

Με απλά λόγια, οι άνθρωποι που γνωρίζουν περισσότερα είναι συχνά και εκείνοι που συνειδητοποιούν περισσότερο πόσα ακόμη δεν γνωρίζουν.

Η τελειομανία παίζει σημαντικό ρόλο

Πολλοί ιδιαίτερα ευφυείς άνθρωποι έχουν υψηλά πρότυπα για τον εαυτό τους.

Δεν αρκούνται στο να κάνουν κάτι καλά. Θέλουν να το κάνουν εξαιρετικά. Αυτή η επιδίωξη της τελειότητας μπορεί να αποτελέσει κινητήρια δύναμη για επιτυχία, αλλά συχνά συνοδεύεται από έντονη αυτοκριτική.

Ακόμη και όταν πετυχαίνουν σημαντικούς στόχους, επικεντρώνονται στα λάθη που έκαναν ή σε όσα θα μπορούσαν να είχαν κάνει καλύτερα.

Εκεί που οι άλλοι βλέπουν επιτυχία, οι ίδιοι βλέπουν περιθώρια βελτίωσης.

Το σύνδρομο του απατεώνα

Ένα ακόμη ψυχολογικό φαινόμενο που συναντάται συχνά σε ικανούς ανθρώπους είναι το λεγόμενο «σύνδρομο του απατεώνα» (Impostor Syndrome).

Πρόκειται για την αίσθηση ότι οι επιτυχίες τους δεν οφείλονται στις πραγματικές τους ικανότητες αλλά στην τύχη, στις συγκυρίες ή στην καλή γνώμη των άλλων.

Οι άνθρωποι που βιώνουν αυτό το φαινόμενο φοβούνται συχνά ότι κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί πως δεν είναι τόσο ικανοί όσο φαίνονται.

Το παράδοξο είναι ότι το σύνδρομο του απατεώνα εμφανίζεται συχνότερα σε ανθρώπους με πραγματικά υψηλές επιδόσεις και σημαντικά επιτεύγματα.

Σκέφτονται περισσότερα πιθανά σενάρια

Οι έξυπνοι άνθρωποι τείνουν να εξετάζουν πολλές διαφορετικές εκδοχές μιας κατάστασης.

Πριν πάρουν μια απόφαση, αναλύουν πιθανούς κινδύνους, εναλλακτικές επιλογές και πιθανά προβλήματα. Αυτή η συνήθεια μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερες αποφάσεις, αλλά έχει και ένα μειονέκτημα.

Η συνεχής ανάλυση μπορεί να δημιουργήσει αμφιβολίες και να ενισχύσει την ανασφάλεια.

Ενώ κάποιοι άνθρωποι βλέπουν μόνο μία πιθανή έκβαση, οι πιο αναλυτικοί εγκέφαλοι βλέπουν δέκα διαφορετικά σενάρια, συμπεριλαμβανομένων και των αρνητικών.

Η αυτοπεποίθηση και η νοημοσύνη δεν είναι το ίδιο πράγμα

Πολλοί συγχέουν την αυτοπεποίθηση με την ικανότητα.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο διαφορετικά χαρακτηριστικά. Ένας άνθρωπος μπορεί να είναι εξαιρετικά ικανός αλλά να μην έχει ιδιαίτερη αυτοπεποίθηση. Αντίστοιχα, κάποιος μπορεί να εμφανίζεται απόλυτα σίγουρος χωρίς να διαθέτει ανάλογες γνώσεις ή δεξιότητες.

Η αυτοπεποίθηση σχετίζεται με το πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, ενώ η νοημοσύνη αφορά την ικανότητα κατανόησης, μάθησης και επίλυσης προβλημάτων.

Γι' αυτό και η εξωτερική σιγουριά δεν αποτελεί πάντα ένδειξη πραγματικής γνώσης.

Η αμφιβολία δεν είναι πάντα αρνητική

Αν και η υπερβολική αμφισβήτηση του εαυτού μπορεί να γίνει εμπόδιο, ένα υγιές επίπεδο αμφιβολίας έχει και σημαντικά πλεονεκτήματα.

Οι άνθρωποι που αμφισβητούν τις απόψεις τους είναι συχνά πιο ανοιχτοί στη μάθηση, δέχονται ευκολότερα νέες πληροφορίες και αναγνωρίζουν πιο γρήγορα τα λάθη τους.

Αυτή η πνευματική ταπεινότητα αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό πολλών επιτυχημένων επιστημόνων, επιχειρηματιών και ηγετών.

Η αμφιβολία μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός προστασίας από την υπερβολική αυτοπεποίθηση και τις λανθασμένες αποφάσεις.

Πότε η αυτοκριτική γίνεται πρόβλημα

Παρότι η αυτογνωσία είναι πολύτιμη, υπάρχει ένα σημείο όπου η συνεχής αμφισβήτηση γίνεται επιβλαβής.

Όταν κάποιος δεν αναγνωρίζει ποτέ τις επιτυχίες του, υποτιμά διαρκώς τις ικανότητές του ή αποφεύγει ευκαιρίες επειδή πιστεύει ότι δεν είναι αρκετά καλός, η αυτοκριτική μετατρέπεται σε εμπόδιο.

Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι κανείς δεν χρειάζεται να είναι τέλειος για να είναι ικανός.

Η εξέλιξη δεν προέρχεται από την τελειότητα αλλά από τη συνεχή μάθηση και προσαρμογή.

Η πρώτη αντίδραση πολλών ανθρώπων είναι είτε να ξεσπάσουν είτε να σιωπήσουν. Κανένα από τα δύο όμως δεν αποτελεί ιδανική λύση. Ο καβγάς συχνά επιδεινώνει την κατάσταση, ενώ η πλήρης ανοχή μπορεί να ενθαρρύνει τον άλλον να συνεχίσει την ίδια συμπεριφορά.

Οι ειδικοί στην επικοινωνία και την ψυχολογία συμφωνούν ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης είναι η διεκδικητική στάση: να υπερασπίζεσαι τον εαυτό σου χωρίς επιθετικότητα. Ακολουθούν πέντε έξυπνες κινήσεις που μπορούν να σε βοηθήσουν να διαχειριστείς ανθρώπους που δεν σε σέβονται, χωρίς να οδηγηθείς σε σύγκρουση.

1. Μην αντιδράς αμέσως συναισθηματικά

Όταν κάποιος σε προσβάλλει ή σε υποτιμά, είναι φυσιολογικό να νιώθεις θυμό. Το πρόβλημα είναι ότι οι έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις συχνά οδηγούν σε αποφάσεις που αργότερα μετανιώνουμε.

Πριν απαντήσεις, δώσε στον εαυτό σου λίγα δευτερόλεπτα. Μια σύντομη παύση μπορεί να σε βοηθήσει να επανακτήσεις τον έλεγχο και να επιλέξεις πιο αποτελεσματικά τα λόγια σου.

Οι άνθρωποι που διατηρούν την ψυχραιμία τους αποκτούν συχνά πλεονέκτημα σε δύσκολες συζητήσεις. Όταν παραμένεις ήρεμος, είναι πιο δύσκολο για τον άλλον να σε παρασύρει σε έναν άσκοπο καβγά.

Η ψυχραιμία δεν είναι αδυναμία. Αντίθετα, αποτελεί ένδειξη αυτοελέγχου και αυτοπεποίθησης.

2. Θέσε ξεκάθαρα όρια

Πολλοί άνθρωποι ανέχονται επαναλαμβανόμενα συμπεριφορές που τους ενοχλούν επειδή φοβούνται τη σύγκρουση. Ωστόσο, όταν δεν θέτεις όρια, οι άλλοι συχνά θεωρούν ότι η συμπεριφορά τους είναι αποδεκτή.

Αν κάποιος σε διακόπτει συνεχώς, μπορείς να πεις:

«Θα ήθελα να ολοκληρώσω αυτό που λέω και μετά να ακούσω τη δική σου άποψη.»

Αν κάποιος σου μιλάει υποτιμητικά, μπορείς να απαντήσεις:

«Προτιμώ να συζητάμε με σεβασμό.»

Δεν χρειάζονται φωνές ούτε επιθετικότητα. Ένα ξεκάθαρο και ήρεμο μήνυμα είναι συχνά πιο αποτελεσματικό από μια έντονη αντιπαράθεση.

3. Μην προσπαθείς να αποδείξεις την αξία σου σε όλους

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν πολλοί άνθρωποι είναι ότι ξοδεύουν υπερβολική ενέργεια προσπαθώντας να κερδίσουν την αποδοχή όσων τους υποτιμούν.

Η αλήθεια είναι ότι ορισμένοι άνθρωποι δεν πρόκειται να αλλάξουν γνώμη, όσο και αν προσπαθήσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η συνεχής προσπάθεια να αποδείξεις την αξία σου μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση και απογοήτευση.

Η αυτοεκτίμηση δεν πρέπει να εξαρτάται από τη γνώμη κάθε ανθρώπου που συναντάς. Όσο περισσότερο βασίζεις την αυτοπεποίθησή σου στις δικές σου αξίες και επιτυχίες, τόσο λιγότερο σε επηρεάζουν οι αρνητικές συμπεριφορές των άλλων.

Ο σεβασμός των άλλων είναι σημαντικός. Η αυτοεκτίμηση όμως είναι ακόμη πιο σημαντική.

4. Χρησιμοποίησε ερωτήσεις αντί για επιθέσεις

Όταν κάποιος συμπεριφέρεται με αγένεια, η φυσική αντίδραση είναι συχνά η επίθεση. Ωστόσο, οι ερωτήσεις μπορούν να είναι πολύ πιο αποτελεσματικές.

Αν κάποιος κάνει ένα προσβλητικό σχόλιο, αντί να απαντήσεις επιθετικά, μπορείς να ρωτήσεις:

«Τι ακριβώς εννοείς με αυτό;»

ή

«Γιατί το λες αυτό;»

Οι ερωτήσεις αναγκάζουν τον άλλον να εξηγήσει τη συμπεριφορά του και πολλές φορές τον κάνουν να συνειδητοποιήσει ότι ξεπέρασε τα όρια.

Παράλληλα, διατηρείς τον έλεγχο της συζήτησης χωρίς να ανεβάζεις τους τόνους.

5. Μάθε πότε να απομακρύνεσαι

Δεν αξίζουν όλες οι μάχες τον χρόνο και την ενέργειά σου.

Υπάρχουν άνθρωποι που απολαμβάνουν τη σύγκρουση, αναζητούν δράμα ή προσπαθούν να προκαλέσουν αντιδράσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η καλύτερη απάντηση μπορεί να είναι η αποστασιοποίηση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι αποδέχεσαι τη συμπεριφορά τους. Σημαίνει ότι επιλέγεις να προστατεύσεις την ψυχική σου ηρεμία αντί να εμπλακείς σε μια ατέρμονη διαμάχη.

Μερικές φορές η μεγαλύτερη δύναμη δεν βρίσκεται στην αντιπαράθεση αλλά στην επιλογή να μη συμμετέχεις σε ένα παιχνίδι που δεν οδηγεί πουθενά.

Γιατί ο σεβασμός ξεκινά από εσένα

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο που επισημαίνουν πολλοί ψυχολόγοι είναι ότι οι άνθρωποι συχνά αντιλαμβάνονται τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε εμείς τον εαυτό μας.

Όταν κάποιος έχει αυτοπεποίθηση, θέτει υγιή όρια και επικοινωνεί με σαφήνεια, είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίζεται με σεβασμό. Αντίθετα, όταν ανέχεται συνεχώς προσβλητικές συμπεριφορές, οι άλλοι μπορεί να θεωρήσουν ότι μπορούν να συνεχίσουν χωρίς συνέπειες.

Ο σεβασμός δεν επιβάλλεται με φωνές ή επιθετικότητα. Χτίζεται μέσα από τη στάση, την αυτοεκτίμηση και τη συνέπεια στις πράξεις μας.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κάποιο «μαγικό σημάδι» που να αποκαλύπτει με βεβαιότητα έναν ψεύτη. Οι ειδικοί στην ψυχολογία και την ανθρώπινη συμπεριφορά τονίζουν ότι το ψέμα δεν εντοπίζεται από μία μόνο κίνηση ή έκφραση. Αντίθετα, συνήθως αποκαλύπτεται από έναν συνδυασμό λεκτικών και μη λεκτικών ενδείξεων.

Ακολουθούν μερικά από τα πιο συνηθισμένα σημάδια που μπορεί να δείχνουν ότι κάποιος δεν λέει όλη την αλήθεια.

1. Αλλάζει ξαφνικά τη συμπεριφορά του

Ένα από τα πρώτα πράγματα που εξετάζουν οι ειδικοί είναι η αλλαγή στη φυσιολογική συμπεριφορά ενός ατόμου.

Κάποιος που συνήθως μιλά άνετα μπορεί ξαφνικά να γίνει νευρικός. Ένας άνθρωπος που διατηρεί συνήθως οπτική επαφή μπορεί να αρχίσει να την αποφεύγει ή, αντίθετα, να κοιτάζει υπερβολικά έντονα στα μάτια προσπαθώντας να δείξει πειστικός.

Το σημαντικό δεν είναι η ίδια η συμπεριφορά αλλά η απόκλιση από το συνηθισμένο μοτίβο του συγκεκριμένου ανθρώπου.

2. Δίνει υπερβολικές λεπτομέρειες

Πολλοί πιστεύουν ότι οι ψεύτες προσπαθούν να πουν όσο το δυνατόν λιγότερα. Συχνά όμως συμβαίνει το αντίθετο.

Όταν κάποιος επινοεί μια ιστορία, μπορεί να προσθέτει πολλές περιττές λεπτομέρειες για να την κάνει πιο πιστευτή. Περιγράφει γεγονότα που δεν τον ρώτησε κανείς, αναφέρει ασήμαντες πληροφορίες και προσπαθεί να δημιουργήσει μια εικόνα που μοιάζει αληθινή.

Η υπερβολική ανάλυση δεν σημαίνει πάντα ψέμα, αλλά όταν συνδυάζεται με άλλα σημάδια αξίζει προσοχής.

[the_ad id="38685"]

3. Υπάρχουν κενά ή αντιφάσεις στην ιστορία

Ένα από τα πιο αξιόπιστα σημάδια είναι οι αντιφάσεις.

Όταν κάποιος λέει την αλήθεια, συνήθως μπορεί να επαναλάβει τα γεγονότα με παρόμοιο τρόπο ακόμη και μετά από αρκετή ώρα. Αντίθετα, όταν μια ιστορία είναι κατασκευασμένη, οι λεπτομέρειες συχνά αλλάζουν.

Ίσως παρατηρήσετε ότι κάποια γεγονότα παρουσιάζονται διαφορετικά από πριν ή ότι ο συνομιλητής δυσκολεύεται να θυμηθεί βασικά σημεία της αφήγησής του.

4. Αργεί να απαντήσει σε απλές ερωτήσεις

Το ψέμα απαιτεί περισσότερη πνευματική προσπάθεια από την αλήθεια.

Ο άνθρωπος που ψεύδεται πρέπει να δημιουργήσει μια ιστορία, να θυμάται τι έχει πει και ταυτόχρονα να παρακολουθεί τις αντιδράσεις του συνομιλητή του.

Για τον λόγο αυτό μπορεί να παρατηρηθούν μικρές καθυστερήσεις στις απαντήσεις, ιδιαίτερα όταν τίθενται απροσδόκητες ή συγκεκριμένες ερωτήσεις.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε παύση είναι ένδειξη ψεύδους, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί ένα ακόμη κομμάτι του παζλ.

5. Αγγίζει συχνά το πρόσωπό του

Οι κινήσεις του σώματος έχουν απασχολήσει πολλές έρευνες γύρω από το ψέμα.

Ορισμένοι άνθρωποι εμφανίζουν νευρικές κινήσεις όταν αισθάνονται πίεση. Μπορεί να αγγίζουν συχνά το πρόσωπό τους, να τρίβουν τη μύτη τους, να παίζουν με τα χέρια τους ή να αλλάζουν συνεχώς στάση σώματος.

Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι αυτές οι κινήσεις δεν αποτελούν απόδειξη ψεύδους. Κάποιος μπορεί να είναι αγχωμένος για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Το σημαντικό είναι να εξετάζονται μαζί με άλλα στοιχεία.

6. Γίνεται αμυντικός χωρίς λόγο

Ένα ακόμη συνηθισμένο χαρακτηριστικό είναι η υπερβολικά αμυντική στάση.

Όταν ένα άτομο αισθάνεται ότι κινδυνεύει να αποκαλυφθεί, μπορεί να αντιδρά έντονα ακόμη και σε απλές ερωτήσεις. Ίσως εκνευριστεί, αλλάξει θέμα συζήτησης ή κατηγορήσει τον συνομιλητή του ότι δεν τον εμπιστεύεται.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η έντονη επιθετικότητα λειτουργεί ως μηχανισμός αποπροσανατολισμού ώστε να σταματήσει η συζήτηση.

7. Επαναλαμβάνει συνεχώς ότι λέει την αλήθεια

Παραδόξως, οι άνθρωποι που λένε ψέματα συχνά προσπαθούν να ενισχύσουν την αξιοπιστία τους με φράσεις όπως:

• «Ειλικρινά σου μιλάω».
• «Πίστεψέ με».
• «Σου λέω την απόλυτη αλήθεια».
• «Δεν έχω κανέναν λόγο να πω ψέματα».

Φυσικά, τέτοιες εκφράσεις χρησιμοποιούνται και από ανθρώπους που λένε την αλήθεια. Όταν όμως εμφανίζονται υπερβολικά συχνά, μπορεί να υποδηλώνουν προσπάθεια πειθούς αντί για αυθόρμητη επικοινωνία.

8. Αποφεύγει να απαντήσει ευθέως

Μία από τις πιο αποτελεσματικές τεχνικές αποφυγής είναι η έμμεση απάντηση.

Αντί να απαντήσει ξεκάθαρα σε μια ερώτηση, το άτομο αλλάζει θέμα, δίνει αόριστες πληροφορίες ή απαντά σε κάτι διαφορετικό από αυτό που ρωτήθηκε.

Για παράδειγμα, όταν η ερώτηση είναι απλή και συγκεκριμένη, μια περίπλοκη ή ασαφής απάντηση μπορεί να αποτελεί ένδειξη ότι προσπαθεί να κρύψει κάτι.

9. Η γλώσσα του σώματος δεν ταιριάζει με τα λόγια του

Η ανθρώπινη επικοινωνία δεν βασίζεται μόνο στις λέξεις.

Όταν κάποιος λέει κάτι θετικό αλλά η έκφραση του προσώπου του δείχνει ένταση ή δυσφορία, δημιουργείται μια ασυμφωνία που μπορεί να τραβήξει την προσοχή.

Παρόμοια, ένα χαμόγελο που εμφανίζεται καθυστερημένα ή φαίνεται αναγκαστικό μπορεί να υποδηλώνει ότι τα συναισθήματα δεν συμβαδίζουν με τα λόγια.

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να εντοπίσουμε το ψέμα;

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι μπορούν εύκολα να αναγνωρίσουν έναν ψεύτη. Στην πραγματικότητα, οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικοί σε αυτό.

Ο βασικός λόγος είναι ότι δεν υπάρχει ένα καθολικό μοτίβο συμπεριφοράς. Κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά στο άγχος, στην πίεση και στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις.

Κάποιος μπορεί να αποφεύγει την οπτική επαφή επειδή ντρέπεται, όχι επειδή λέει ψέματα. Κάποιος άλλος μπορεί να φαίνεται απόλυτα ήρεμος ενώ αποκρύπτει σημαντικές πληροφορίες.

Το πιο σημαντικό σημάδι

Σύμφωνα με πολλούς ειδικούς στην ανθρώπινη συμπεριφορά, το πιο αξιόπιστο στοιχείο δεν είναι μια συγκεκριμένη κίνηση ή έκφραση, αλλά οι αποκλίσεις από τη συνηθισμένη συμπεριφορά του ατόμου.

Όσο καλύτερα γνωρίζουμε κάποιον, τόσο πιο εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε πότε κάτι δεν ταιριάζει με τον τρόπο που συνήθως επικοινωνεί.